Het is een basisstelling van de psychoanalyse dat het koninginnenstuk van de vorming de eigen analyse is. Het volgen van lezingen, de deelname aan seminaries, het werken in cartels, kortom alles wat een permanente vorming kan bieden, worden gezien als nodig om het dagelijkse werk snedig te houden. Ook de controleseminaries zijn hiervan een noodzakelijk onderdeel. Men kan het klinisch werk niet blijven doen zonder een continue reflectie over het werkveld.

Met de vraag tot erkenning als ‘psychoanalytisch georiënteerd psychotherapeut’ stelt de kandidaat een symbolische act: hij/zij gaat in gesprek over het gedeelte van het parcours dat reeds werd bewandeld, over de eigen praxis en haar theoretische onderbouw waarbij men tevens vertelt over de eigen subjectieve implicatie. In een ontmoeting met de ander getuigt men van zijn verlangen te werken als psychoanalytisch therapeut en van de wens de permanente vorming en engagement verder je zetten.

Wanneer je je aanvraag wil doen, wend je tot de voorzitter van de “Commissie psychoanalytisch georiënteerde psychotherapie”, Josée Roymans, die je de namen van de commissieleden zal doorgeven. Uit de lijst kies je twee personen met wie je in gesprek kan gaan.